عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٦ - حقيقت استعاذه

و اخلاص به او پناه برد، پناهش مى‌دهد و از شر شيطان مصونش مى‌فرمايد.

در اين مسئله بسيار مهم به يك نكته بايد توجه داشت و آن اين‌كه، همان طور كه براى تشرف به حضور بزرگان تشريفات خاصى، از قبيل لباس مخصوص و تحصيل اجازه و تعيين وقت و غيره لازم است، براى حضور در پيشگاه رب‌الارباب و ملك الملوك نيز علاوه بر طهارت لباس و تن، طهارت روح و نفس و دل مى‌بايد، از اين جهت است كه هنگام قرائت قرآن، به خصوص خواندن سوره حمد در نماز، امر آمده كه:

[فاستعذ بالله من الشيطان الرجيم‌][١].

از شيطان رانده شده به خدا پناه ببر.

يعنى دل و جان و عمل خود، با آراستن به حقايق الهى پاك كن كه از گرو شيطان بيرون آمده و از قيود او خلاص گردى و به مقام با عظمت آشنايى رسى كه چون آشنا شدى، به دربار او راه يابى، بدون اين‌كه سگ‌هاى اطراف درگاه به تو حمله آرند كه سگ‌هاى اطراف پيشگاه سلطان را با آشنايان كارى نيست و جرأت حمله بر دوستان و محبان را ندارند. مگر در قرآن نخوانده‌اى كه حضرت رب العزه به اين سگ هار رانده شده فرمود:

[إن عبادي ليس لك عليهم سلطان إلا من اتبعك من الغاوين‌][٢].

قطعا تو را بر بندگانم تسلطى نيست، مگر بر گمراهانى كه از تو پيروى مى‌كنند.

اما ديگران را كه به انواع معاصى آلوده‌اند و با اعمال زشت و صفات ناپسنديده موصوفند، جرأت پيش رفتن به پيشگاه او نباشد، مگر اين‌كه از روى اخلاص به‌

[١] -نحل( ١٦): ٩٨.

[٢] -حجر( ١٥): ٤٢.