عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٠ - قرآن در آيينه عرفان

اين است خبرى كه قرآن به آن بشارت مى‌دهد و در قرآن نسبت به اين حقيقت فرموده: [بشرى للمؤمنين‌][١] كه مؤمن، شيعه محمد و على و يازده امام : است‌[٢].

قرآن در آيينه عرفان‌

در سوره مباركه واقعه مى‌خوانيم:

[لا يمسه إلا المطهرون‌][٣].

جز پاك شدگان [از هر نوع آلودگى‌] به [حقايق و اسرار و لطايف‌] آن دسترسى ندارند.

بدون شك منظور از پاكان در اين آيه شريفه پاكان از خبائث ظاهر نيست كه در دست نهادن به ظاهر قرآن تمام مردم عالم يكسانند، پاك از خبائث ظاهر و ناپاك هر دو قدرت دست زدن به ظاهر كتاب را دارند و منظور از مس كتاب در اين آيه مس با حس لامسه نيست.

منظور از پاكان، پاكان از نظر عقيده، عقل، روح، نفس، اخلاق و عمل است و منظور از مس، مس با قدرت قلب و قوت روح و ادراك عقل الهى است.

مفاهيم بلند قرآن، معانى آسمانى و ملكوتى اين كتاب به گونه‌اى است كه جز آنان كه در جهت معنويت از هر حيث پاك و منزه‌اند به آن نمى‌رسند.

عقل مغلوب و نفس معيوب و قلب محجوب، چگونه قدرت راه يافتن به اين‌

[١] -بقره( ٢): ٩٧.

[٢] -تفسير الامام العسكرى ٧: ٤٤٩، حديث ٢٩٧؛ بحار الأنوار: ٨٩/ ٣١؛ باب ١، حديث ٣٤.

[٣] -واقعه( ٥٦): ٧٩.