عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٠ - ١ - فراگيرى قرآن

١- فراگيرى قرآن‌

از ابتداى بعثت رسول گرامى اسلام ٦ تا شروع غيبت كه همزمان با ولادت امام عصر- نزديك به دويست و شصت و هشت سال- است، در اين مدت پيامبر بزرگ ٦ و ائمه طاهرين : تا سر حد باختن جان تمام همت خود را بر تعليم و تفهيم قرآن و زمينه‌سازى براى عمل به كتاب خدا صرف كردند؛ شما مى‌دانيد كه هر دقيقه و ثانيه از عمر اين بزرگواران برتر از تمام عالم است:

لضربة على يوم الخندق أفضل من عبادة الثقلين‌[١].

هرآينه ضربت على روز خندق برتر از عبادت ثقلين (انس و جن) مى‌باشد.

يك ضربت زدن مگر چه اندازه وقت مى‌گيرد؟ همين مقدار وقت و عمل در آن بنا به فرموده نبى اسلام ٦ از عبادت ثقلين بالاتر است، دقايق عمر پيامبر ٦ و همه ائمه : به همين ميزان است و اين بزرگواران اين مدت پر بها را خرج اين سه برنامه با عظمت كردند؛ بر ماست كه از زحمات آن عزيزان الهى قدردانى كنيم و قدردانى زحمات آنان در عمل به سه برنامه مذكور است.

روشى كه پيامبر بزرگ ٦ و ائمه طاهرين : نسبت به قرآن در ميان مردم داشتند به دستور خود قرآن بود؛ قرآن است كه تاكيد بر تعليم قرائت و تفهيم مفاهيم و عمل به آيات خداوندى دارد.

در آخرين آيه سوره مزمل كه احتمالا سوره سوم يا چهارم قرآن از نظر نزول است در مسئله قرائت مى‌خوانيم:

[فاقرؤا ما تيسر من القرآن علم أن سيكون منكم مرضى و آخرون‌

[١] -الاقبائل: ٤٦٧.