عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١٣ - مقام وحدت در كلام طبسى

و معنى فنا را حدى با كثرت است.

[كل من عليها فان\* و يبقى وجه ربك ذو الجلال و الإكرام‌][١].

همه آنان كه روى اين زمين هستند، فانى مى‌شوند.\* و تنها ذات باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى مى‌ماند.

فنا به اين معنى هم نباشد، هر چه در نطق آيد و هر چه در وهم آيد و هر چه عقل به آن رسد جمله منتفى باشد.

[إليه يرجع الأمر كله‌][٢].

همه كارها به او باز گردانده مى‌شود.

بدان كه فنا، فناى بنده باشد در حضور الهى كه چون بنده از خود فانى شود، به حق باقى شود.

و فنا آن است كه نفس خود را در بوته فنا بگذارى و از هر چه مادون اوست فانى شوى و سرت به حضرت حق باشد، چنانچه به هر طرف كه نگرى او را بينى.

به قول فيض كاشانى:

و چون بنده از صفات خود فانى گشت و به كليت حق را گشت، محال باشد كه‌

[١] -الرحمن( ٥٥): ٢٦- ٢٧.

[٢] -هود( ١١): ١٢٣.