عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٧ - حكاياتى در خوف

گشته چون زمين سنگلاخى است كه بذر در آن نمى‌رويد و روز قيامت كه روز درو كردن است، آن كس كه به پاشيدن بذر ايمان در زمين مستعد قلب و طاعات الهيه اقدام نكرده چيزى درو نمى‌كند؛ زيرا چيزى ندارد.

با خباثت قلب و سوء خلق، ايمان براى صاحبش سودى ندارد، هم چنان كه بذر در زمين سنگلاخ به نتيجه و محصول نمى‌نشيند.

[من كان يريد حرث الآخرة نزد له في حرثه و من كان يريد حرث الدنيا نؤته منها][١].

كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، بر زراعتش مى‌افزاييم و كسى كه زراعت دنيا را بخواهد، اندكى از آن را به او مى‌دهيم.

[إن الذين آمنوا و الذين هاجروا و جاهدوا في سبيل الله أولئك يرجون رحمت الله‌][٢].

يقينا كسانى كه ايمان آورده، و آنان كه هجرت كرده و در راه خدا به جهاد برخاستند، به رحمت خدا اميد دارند.

چون در اين آيه شريفه رجا و اميدوارى به چنين افرادى منحصر شده و آيات سوره شمس دلالت بر اين حقيقت دارد كه بدون داشتن نفسى تزكيه شده بهره‌اى براى كسى نخواهد بود و رسول اسلام ٦ فرموده‌اند: احمق كسى است كه از هواى نفسش پيروى كند و از خداوند آرزوى بهشت داشته باشد[٣].

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

[١] -شورى( ٤٢): ٢٠.

[٢] -بقره( ٢): ٢١٨.

[٣] -بحار الأنوار: ٦٧/ ٦٩، باب ٤٥، حديث ١٦.