عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٠ - راه به دست آوردن خوف

را از هر بيننده‌اى پست‌تر فرض كرده‌اى‌[١]!

امام سجاد ٧ عرضه مى‌دارد:

منزهى تو، عجب است از آن كه تو را مى‌شناسد، چگونه از تو باك ندارد[٢]!

در روايت آمده:

قطره اشكى كه از خوف خدا ريخته شود، درياهايى از آتش را خاموش مى‌كند[٣].

و نيز در آثار اسلامى آمده:

هيچ مؤمنى نيست كه از ترس خدا قطره اشكى بر چهره‌اش بريزد، مگر اين‌كه خداوند آتش جهنم را بر او حرام كند[٤].

در روايت آمده:

هرگاه قلب مؤمن از خوف خدا بلرزد، گناهانش هم‌چون برگ درخت كه از شاخه برگيرند، بريزد[٥].

از امام باقر ٧ روايت شده:

اميرالمؤمنين على ٧ آن گاه كه در عراق بود، روزى پس از نماز صبح، به وعظ و نصيحت پرداخت و از خوف خدا گريست و ديگران هم از گريه حضرت به گريه نشستند، آن گاه فرمود:

[١] -الكافى: ٢/ ٦٧، باب الخوف والرجاء، حديث ٢؛ مشكاة الأنوار: ١١٧، الفصل الرابع، فى الخوف والرجاء؛ بحار الأنوار: ٦٧/ ٣٥٥، باب ٥٩، حديث ٢.

[٢]-/ المصباح، كفعمى: ٨٢.

[٣] -من لا يحضره الفقيه: ١/ ٣١٧، باب وصف الصلاة، حديث ٩٤١؛ وسائل الشيعة: ٧/ ٢٤٧، باب ٥، حديث ٩٢٤٢.

[٤]-/ مستدرك الوسائل: ١١/ ٢٤٦، باب ١٥، حديث ١٢٨٨٩.

[٥] -بحار الأنوار: ٦٧/ ٣٩٤، باب ٥٩.