عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٠ - امام زين العابدين

كه همه اهل نمازند از دزدى و غارت و چپاول خبرى نيست، در آن مرز و بوم كه مردمش در رابطه با نمازند از دادگسترى‌هاى عريض و طويل و عرض حال‌هاى بى‌محتوا و پرونده‌هاى جنايى و جزايى اثرى نيست، در آن آب و خاك كه نماز سايه‌افكن است، از نزاع و جنگ و جدل و طلاق‌هاى فراوان و شكايات مردم و فحشا و منكرات سراغى نگيريد.

كشور با نماز چرا براى حفظ مال و ناموس مردم احتياج به ادارات و مأموران با آن همه خرج گزاف داشته باشد؟ اگر همه ملت به حقيقت اهل نماز باشند زندان و زندانى براى چه؟ در ميان ملت با نماز، كسى از كسى آزار نمى‌بيند، بدهكار مال مردم را مى‌دهد و طلبكار از دست بدهكار آسايش و امنيت دارد.

عاشق نماز در حقيقت عاشق خداست و عاشق خدا، امر مولا را به كيفيتى كه مولا از او خواسته اجرا مى‌كند.

راستى نماز، عالى‌ترين محرك انسان به سوى حقايق و واقعيت‌ها است و سودى كه در دنيا و آخرت از نماز به آدمى مى‌رسد از برنامه ديگر متوجه انسان نيست.

تاريخ حيات نمازگزاران، تاريخ پر نور، پر حقيقت، پر منفعت و پر سودى است و آنان كه حقيقت توحيد را يافته بودند و حفظ آن را در گرو عمل صالح مى‌دانستند، عاشقانه با نماز برخورد داشتند و در احوالات آن بزرگواران آمده كه اى كاش همه عالم يك شب بود و آن شب را به نماز سپرى مى‌كردند!!

امام زين العابدين ٧ در آيينه نماز

مسئله نماز حضرت زين العابدين ٧ از عجايب برنامه‌هاى روزگار است، احدى در عالم طاقت نماز آن حضرت را- جز آنان كه در حقيقت و هويت وجودى با او يكى بودند- نداشت.