عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٢ - وضع تأسفبار بىنماز

روزى پيامبر عزيز اسلام ٦ همراه جمعى از اصحاب از راهى مى‌گذشتند، ناگهان سگى شروع به پارس كرد. حبيب خدا ايستاد تا سر و صداى آن حيوان تمام شد، آن گاه روى مبارك به جانب ياران كرد و فرمود: دانستيد اين سگ چه گفت؟

عرضه داشتند: نه. فرمود: اين حيوان گفت: يا رسول الله! من هميشه خداى مهربان را شكر مى‌كنم كه بهره‌ام از هستى، سگ شدن بود، اگر انسان بى‌نماز بودم چه مى‌كردم؟[١]!

در كتاب «اللآلى» در باب نماز آمده:

يك كشتى با جمعى سرنشين در زمان انبياى بنى‌اسرائيل بر درياى نيل در حركت بود، ناگهان ماهيان دريا احساس حرارت و فشار كردند، به درگاه حضرت حق ناليدند و عرضه داشتند: الهى! مگر قيامت رسيده؟ خطاب رسيد: نه، در ميان مسافران اين كشتى كه به روى آب در حركت است يك بى‌نماز نشسته، دندان او درد گرفت و سپس از دهانش جدا شد و او آن دندان را در آب انداخت، نحسى و نجسى دندان يك بى‌نماز باعث شد كه بر شما هم فشار وارد شود![٢]!

در حديثى از حضرت باقر ٧ آمده:

ان تارك الفريضة كافر[٣]:

به حق كه ترك كننده نماز واجب كافر است.

شخصى از حضرت صادق ٧ پرسيد:

چرا زناكار را با آن گناه بزرگ كافر نمى‌گويند، ولى تارك الصلاة را كافر مى‌گويند؟

[١] -جامع الأخبار: ٧٤، با كمى اختلاف.

[٢] -لئالى الأخبار: ٤/ ٥٠.

[٣] -التهذيب: ٢/ ٧، باب المسنون من الصلوات، حديث ١٣؛ وسائل الشيعة: ٤/ ٤١، باب ١١، حديث ٤٤٦٢.