عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٠ - چهره پليد و زشت بىنماز

و آنان كه نعمت‌هاى مادى و معنوى حق را بر اساس هواها و هوس‌ها و در راه محافظت با قوانين الهى خرج كردند و در نتيجه نعمت حق را تبديل به عقايد باطله، اخلاق رذيله و بدترين عمل كردند و به عبارت ديگر به كفران نعمت برخاستند و خود و عده‌اى را به هلاكت دچار كرده و از زندگى جز ننگ و عار و شقاوت و بدبختى چيزى نصيب آنان نشد.

قرآن مجيد در اين زمينه مى‌فرمايد:

[أ لم تر إلى الذين بدلوا نعمت الله كفرا و أحلوا قومهم دار البوار][١].

آيا كسانى را كه [شكر] نعمت خدا را به كفران و ناسپاسى تبديل كردند و قوم خود را به سراى نابودى و هلاكت درآوردند، نديدى؟!

بر اساس اين آيات، بى‌نماز آن انسانى است كه در انواع نعمت‌هاى مادى و معنوى غرق است و قدرت شمردن عطاى حق را نسبت به خويش ندارد، ولى چهره كثيف و پليدى است كه نعمت‌هاى الهى را به جاى اين‌كه به دايره شكر بكشد، به مرحله كفر آورده است.

در معارف ما در ضمن بيان علل احكام در كتاب «علل الشرايع» آمده كه حضرت رضا ٧ فرمودند:

علت و فلسفه نماز، اداى شكر حق تعالى نسبت به اين همه نعمت‌هاى اوست‌[٢].

[١] -ابراهيم( ١٤): ٢٨.

[٢] -علل الشرائع: ١/ ٢٦٠، باب ١٨٢.