الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٨٦ - باب ٤(رواياتى كه مىگويند امامان دوازده نفرند و از طرف خدا برگزيده شدهاند)
اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ مِنْها أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ» امير المؤمنين علىّ ابن ابى طالب، الحسن بن علىّ، الحسين بن علىّ، علىّ ابن الحسين، محمّد بن علىّ، جعفر بن محمّد، موسى بن جعفر، علىّ بن موسى، محمّد بن علىّ، علىّ بن محمّد، الحسن بن علىّ، الخلف الحجّة.
سپس فرمود: اى داود آيا ميدانى اين نوشته بر اين كى نوشته شده است؟
گفتم: خدا و رسولش و شما بهتر ميدانيد. فرمود: دو هزار سال پيش از آنكه آدم آفريده شود.
[مترجم گويد: در سند اين روايت عبيد بن كثير بن عبد الواحد ابو سعيد عامرىّ است كه علّامه در قسمت دوّم از خلاصه او را عنوان كرده و فرموده است كه اصحاب ما او را قدح نمودهاند و در بارهاش گفتهاند كه آشكارا حديث جعل ميكرد و از دروغ پردازى باكى نداشت و داستانش مشهور است].
(١) ١٩- (خبر داد ما را سلامة بن محمّد او گفت: خبر داد ما را حسن بن علىّ بن مهزيار او گفت: حديث كرد ما را احمد بن محمّد سيّارىّ از احمد بن هلال و او از اميّة بن ميمون شعيرى و او از زياد قندى) كه گفت:
شنيدم از ابا ابراهيم موسى بن جعفر بن محمّد عليهم السّلام كه ميفرمود: خداى عزّ و جلّ خانهاى از نور بيافريد [خداى عزّ و جلّ را خانهاى است از نور] كه پايههاى آن را چهار ركن قرار داد [كه بر آن] خانه چهار اسم نوشت]
تبارك و سبحان و الحمد و اللَّه
سپس از اين چهار چهار ديگر آفريد و از آن چهار، چهار ديگر سپس فرمود جلّ و عزّ «إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً».
[در پاورقى گويد: مجلسىّ رضوان اللَّه عليه در بحار پس از نقل اين خبر در باب نصّهائى كه در باره ائمّه رسيده است فرموده است اين خبر همانند اخبارى است كه در باب اسماء از كتاب توحيد گذشت و مانند آنها مشكل و پيچيده است و مناسب آن بود كه اين خبر نيز در آنجا گفته آيد ولى جهت آنكه در اينجا آن را آورديم