(١) بيشتر آن مردم بر خواستند و گفتند ما گواهى ميدهيم كه امّ سلمه اين حديث را براى ما نقل كرد و ما از رسول خدا پرسيديم آن حضرت نيز هم چنان كه امّ سلمه گفته بود براى ما بيان كرد.

پس علىّ ٧ فرمود: مگر نميدانيد كه خداى عزّ و جلّ در سوره حجّ آيه‌اى فرستاد يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَ اسْجُدُوا وَ اعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَ افْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ* وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَ فِي هذا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ‌ (اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ركوع كنيد و سجده كنيد و پروردگارتان را بپرستيد و كار نيك انجام دهيد شايد رستگار شويد و در راه خدا آن طور كه بايد و شايد جهاد كنيد، او است كه شما را برگزيده و در دين مشقّتى براى شما قرار نداده، راه و شريعت پدرتان ابراهيم است، خدا شما را در كتاب‌هاى پيشين و در اين كتاب بنام: (مسلمانان) خواند تا رسول خدا شاهد بر شما باشد و شما شاهدان بر مردم. پس سلمان (خدا از او راضى باد) بهنگام نزول اين آيه برخاست و عرض كرد يا رسول اللَّه اينان كه شما بر آنان شاهديد و آنان بر مردم شاهدند و خداوندشان برگزيده و مشقّتى در دين كه شريعت پدرشان ابراهيم است بر ايشان قرار نداده است كيانند؟ رسول خدا ٦ فرمود: مقصود خداوند از اينان سيزده نفر انسان است من و برادرم علىّ و يازده تن از فرزندان او عرض كردند آرى خدايا كه ما اين را از رسول خدا شنيديم.

سپس علىّ ٧ فرمود: آيا ميدانيد كه رسول خدا ٦ براى آخرين بار خطبه‌اى خواند و فرمود: اى مردم من در ميان شما دو چيز بجاى گذاشتم‌[١] كه تا دست بآنها داريد هرگز گمراه نخواهيد شد: كتاب خدا و اهل بيت من است همانا كه خداى لطيف و خبير بمن خبر داده است و تأكيد فرموده است‌

[١] در بعضى از نسخه‌ها بجاى( امرين) كلمه( ثقلين) است يعنى دو چيز گرانمايه.