الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٥٢ - (باب ٣)(آنچه در امامت و وصيت رسيده است)(و آنكه اين دو از خدا است و باختيار او است و امانتى است)(كه هر امام بايد بامام بعد از خودش آن را بسپارد)
راستگو بودند، عهد كرده بودند كه با دشمن خدا بستيزند و جان خود را در راه او و يارى پيغمبرش و سر بلندى دينش بدهند آنجا كه مىفرمايد: رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا:[١] (مردانى هستند كه در آنچه با خدا عهد كرده بودند راست گفتند بعضى از آنان بر سر پيمان رفت و بعضى از آنان بانتظار نشسته ولى هيچ يك عهد خود را تبديل نكردند).
چقدر فاصله است ميان كسى كه در وعده خود با خدا راست گفته و بعهدش وفا كرده و جان خود را براى او از دست داده و در راه جهاد كرده و دينش را سربلند نموده و خدا و رسولش را يارى كرده است و ميان كسى كه با رسول خدا عصيان و مخالفت ورزيده و به عترت او ستم نموده و كارى كرده است كه بدتر از مخالفت وعده است كه نفاق آور بوده و صاحبش را بدرك اسفل دوزخ ميكشاند پناه بخدا مىبريم از آتش.
خدا شما را رحمت كند، اين چنين است حال كسى كه از يكى از امامانى كه خداوندشان اختيار نموده است عدول نمايد و امامتش را انكار كند و ديگرى را بجاى او بپا دارد و حقّ را از براى ديگرى ادعا كند زيرا امر وصيّت و امامت بفرمان الهى است و باختيار او نه بفرمان خلق و اختيارشان پس هر آن كس بجز برگزيده خدا را برگزيند و با امر خداى سبحان مخالفت نمايد بجايگاه ستمگران و منافقان فرو افتد كه جايشان آتش خشم خدا است چنانچه خداى عزّ و جلّ توصيفشان نموده پناه بخدا مىبريم از مخالفت خدا و خشم و شكنجه او و از خداوند خواستاريم كه ما را بر آنچه بما عطا فرموده ثابت قدم فرمايد و پس از آنكه برأفت و رحمتش ما را هدايت فرموده دلهاى ما را از حقيقت منحرف و روى گردان نسازد.
[١] الاحزاب ٢٣.