الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٤٣ - (باب ٢)(رواياتى كه در تفسير آيه شريفه و اعتصموا بحبل الله جميعا و لا تفرقوا)(رسيده است)
و ديگران را بآنان رهنمون شده و دستور داده است كه از آنان بپرسيد تا جاى آن را در قرآن بشما نشان دهند قرآنى كه آنان نگهبان و وارث و ترجمان آن هستند.
(١) و اگر آنان دستورى را كه خدا داده بود انجام ميدادند كه ميفرمايد: وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ[١]: اگر آن را برسول و صاحبان امرشان بر ميگرداندند آنان كه نيروى استنباط داشتند آن را ميدانستند و آنجا كه ميفرمايد: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (اگر نميدانيد از اهل ذكر بپرسيد) خداوند آنها را بروشنائى هدايت مىرساند و آنچه را كه نميدانستند بآنها مىآموخت و آنها را از قياس و اجتهاد بىنياز مىكرد و اين اختلاف در احكام دينى كه بندگان خدا بآن عمل مىكنند و آنها خود مسبّب اين اختلافند از ميان بر- داشته مىشد.
اينان مدّعى هستند بدروغ- كه پيغمبر خدا آنان را آزاد گذاشته و اجازه چنين اختلاف را بآنان داده است با آنكه قرآن از اختلاف منع و از ايجاد آن نهى مىكند زيرا مىفرمايد: وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً[٢] اگر اين قرآن از نزد غير خدا بود اختلاف فراوانى در آن مىيافتند. و مىفرمايد:
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ[٣]: مانند آنان مباشيد كه پراكنده شدند و پس از دليلهاى روشن باز اختلاف كردند. و مىفرمايد:
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا همگى بريسمان خدا چنگ بزنيد و پراكنده نشويد.
(٢) و آيات خدا در مورد نكوهش اختلاف و پراكندگى بيش از شماره است
[١] النساء ٨٣.
[٢] النساء ٨٢.
[٣] آل عمران ١٠٥.