آنست كه دلهائى كه در سينه‌ها است كور شود) اين كورى در دشمنان آل محمّد و ستمگران بر آنان و طرفداران ستمگران نيز تا روز رستاخيز خواهد بود تا آنكه آن روز كه روز كشف است و خدا ميفرمايد لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ[١] (تو از اين كار در غفلت بودى ما پرده را از چشم تو برداشتيم امروز ديده تو حقيقت بين شده است) و يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ[٢] روزى است كه ستمگران را پوزش طلبيد نشان سودى نه بخشد و لعنت گريبان گير آنان است و در جايگاه بدى خواهند بود.

وانگهى شگفت آورتر آنكه اين كر و كوران ادّعا دارند كه كوچك و بزرگ فرائض و ريز و درشت احكام الهى در قرآن نيست و چون همه احكام الهى را در قرآن نمى‌يابند بناچار دست نياز بسوى قياس و اجتهاد در رأى دراز نموده و از روى قياس و رأى حكم مى‌كنند و بدروغ برسول خدا افتراء مى‌گويند كه آن حضرت اجتهاد را براى آنان تجويز نموده است و بر طبق ادّعايشان بمعاذ بن حبل‌[٣] اجازه داده‌

[١] ق ٢٣.

[٢] المؤمن ٥٢.

[٣] ترمذى و ابو داود از معاذ بن جبل روايت كرده‌اند كه چون رسول خدا او را بيمن ميفرستاد فرمود: اگر قضاوتى پيش بيايد چگونه حكم خواهى كرد؟ عرض كرد بوسيله كتاب خدا حكم ميكنم فرمود: اگر در كتب خدا نيافتى؟ عرض كرد بوسيله سنّت پيغمبر خدا فرمود:

اگر در سنّت رسول خدا نيافتى؟ عرض كرد: بى‌پروا اجتهاد در رأى خود خواهم كرد.

راوى گويد رسول خدا بر سينه او زد و فرمود: سپاس خدائى را كه فرستاده رسول خدا را بر آنچه خدا بآن راضى است موفّق ساخت و در روايت ديگر است كه رسول خدا به او فرمود: اگر امرى بر تو مشكل شد بپرس و خجالت مكش و مشورت كن. سپس اجتهاد كن كه خداوند اگر صدق در تو بيند تو را موفّق مى‌كند و اگر امر بر تو مشتبه شد بايست تا آن كه ثابتش كنى يا جريان را براى من بنويس و از هواى نفس دورى كن كه هوا مردم بد عاقبت را بسوى آتش ميكشد و تا ميتوانى با مردم مدارا كن.