الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٩١ - (باب - ٢٥)(آنچه رسيده در باره اينكه كسى كه امام خودش را بشناسد)(زيانى برايش نيست كه اين امر زود بشود يا دير)
من حاضر بودم كه منصور بن حازم و ابو ايّوب خزّاز از ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ پرسيدند و عرض كردند: خداوند ما را فداى شما گرداند اين جانها است كه صبح و شام از ميان ميرود پس از درگذشت تو امام ما كيست؟ فرمود:
هر وقت چنين اتّفاق افتاد پس اين- و دست خود را بر بنده شايسته موسى ٧ زد و او پسر بچّهاى بود پنجساله كه دو جامه سفيد بتن داشت و فرمود: اين و عبد اللَّه بن جعفر آن روز در آن اطاق حاضر بود.
(باب- ٢٥) (آنچه رسيده در باره اينكه كسى كه امام خودش را بشناسد) (زيانى برايش نيست كه اين امر زود بشود يا دير)
(١) ١- (خبر داد ما را محمّد بن يعقوب- رحمه اللَّه- او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن ابراهيم از پدرش و او از حمّاد بن عيسى و او از حريز و او از زراره كه گفت):
ابو عبد اللَّه (امام صادق) ٧ فرمود: امام خودت را بشناس كه اگر شناختى زيانى بتو نخواهد رسيد خواه اين كار زود بشود يا دير[١].
(٢) ٢- (خبر داد ما را محمّد بن يعقوب او گفت: حديث كرد مرا حسين بن محمّد ابن عامر از معلّى بن محمّد و او از محمّد بن جمهور و او از صفوان بن يحيى و او از محمّد بن مروان و او از فضيل بن يسار كه گفت):
از ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ معنى اين آيه را پرسيدم يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ- الاسراء: ٧١ (روزى كه هر گروهى با پيشوايانشان ميخوانيم)
[١] مجلسىّ- رحمه اللَّه- فرموده مقصود حكم بمساوات ميان دو كار است پس اشكال بر اينكه ضرر در صورت تقدم تصور ندارد وارد نيايد يا اينكه تقدم را از راه تبعيّت و استطراد آورده مانند لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ و ممكن است مقصود مفهوم جمله باشد كه اگر كسى امام را نشناسد از تقدّم هم زيان مىبيند.