الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٣٠٥ - (باب - ١٤)(رواياتى كه نشانههاى پيش از قيام قائم را بيان ميكند)(و دلالت بر آن دارد كه ظهور آن حضرت همان طور كه)(ائمه
نقل نكنيد و از پدرم نقل كنيد و هيچ اشكالى براى شما نخواهد داشت، من گواهى ميدهم كه از پدرم ٧ شنيدم كه ميفرمود: بخدا قسم كه اين مطلب در كتاب خدا كاملا روشن است آنجا كه ميفرمايد: إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ- الشّعراء: ٣ اگر ما بخواهيم نشانهاى از آسمان براى آنان فرو فرستيم كه گردنهايشان در برابر آن خضوع كند. آن روز در روى زمين كسى نماند مگر آنكه گردن در مقابل آن نشانه كچ خواهد كرد همه مردم روى زمين چون بشنوند كه صدائى از آسمان بلند است: (توجّه كنيد كه حقّ در علىّ بن ابى طالب و شيعيان او است) ايمان آورند.
فرمود: چون فردا شود شيطان بر هوا بلند شود تا آن حد كه از ديدگاه زمينيان پنهان شود سپس آواز دهد: (توجّه كنيد كه حق در عثمان بن عفّان و شيعيان او است زيرا او مظلوم كشته شد خونش را مطالبه كنيد).
فرمود: خداوند در آن هنگام مردمان با ايمان را بگفتار ثابت بر حق ثابت نگه مىدارد و گفتار ثابت بر حق همان نداى نخستين است ولى آنان كه در دلهايشان بيمارى هست بشكّ مىافتند و بيمارى دل بخدا قسم كينه ما است كه آن هنگام از ما دورى جويند و ما را ناسزا گويند و ميگويند كه آواز دهنده نخستين سحرى بود از سحرهاى اين خاندان سپس ابو عبد اللَّه ٧ اين آيه شريفه را تلاوت فرمود:
وَ إِنْ يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَ يَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ- القمر: ٢ اگر آيهاى را به بينند رو گردان شده و گويند كه سحر سابقه دارى است.
(و گفت:[١] حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن مفصّل بن ابراهيم و سعدان بن اسحاق بن سعيد و احمد بن حسين بن عبد الملك و محمّد بن احمد بن حسن قطوانى همگى از حسن بن محبوب و او از عبد اللَّه ابن سنان همين حديث را عينا با الفاظش).
[١] از كلام ابى الحسن شجاعىّ كاتب است و همچنين آنچه بعدا نقل خواهد شد.