الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٩٥ - (باب - ١٤)(رواياتى كه نشانههاى پيش از قيام قائم را بيان ميكند)(و دلالت بر آن دارد كه ظهور آن حضرت همان طور كه)(ائمه
ابن مالك فزارىّ او گفت: حديث كرد مرا عبد اللَّه بن خالد تميمى[١] او گفت حديث كرد مرا بعضى از اصحاب ما و او از ابن ابى عمير و او از ابى ايّوب خزّاز و او از عمر ابن حنظله و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه فرمود: قائم را پنج نشانه است:
سفيانى و يمانى و صيحهاى از آسمان و كشته شدن نفس زكيّه و فرو رفتن زمين در بيداء.
(١) ١٠- (خبر داد ما را محمّد بن همّام او گفت: حديث كرد مرا جعفر بن محمّد ابن مالك فزارىّ او گفت: حديث كرد مرا موسى بن جعفر بن وهب او گفت: حديث كرد مرا حسن بن علىّ وشّاء از عبّاس بن عبد اللَّه[٢] و او از داود بن سرحان و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: سالى كه در آن سال صيحه خواهد شد پيش از آن در ماه رجب نشانهاى است عرض كردم آن چيست؟ فرمود: صورتى در ماه پديد مىشود و دستى بيرون مىآيد[٣].
(٢) ١١- (خبر داد ما را علىّ بن احمد بندنيجىّ او گفت: حديث كرد ما را عبيد اللَّه ابن موسى علوىّ از يعقوب بن يزيد و او از زياد بن مروان و او از عبد اللَّه بن سنان و او از):
ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: نداء از حتميّات
[١] او عبد اللَّه بن محمّد بن خالد طيالسىّ تميمىّ است كه كنيهاش ابو العبّاس است يكى از اصحاب، و ثقه است و آراسته و چنانچه از كمال الدّين ظاهر مىشود او اين روايت را از حسين ابن سعيد اهوازىّ و او از ابن ابى عمير روايت كرده است.
[٢] در بعضى از نسخهها( عباس بن عبيد) است و گوئى( عبّاس بن عتبة) بوده است كه غلط نوشته شده است.
[٣] در بعضى از نسخهها است
ُ( وجه يطلع في القبر و يدانيه)
يعنى صورتى در قبر بيرون مىآيد و نزديك آن باشد و ممكن است( بدا فيه) خوانده شود يعنى در قبر ظاهر مىشود چنانچه در يكى از نسخههاى خطّى است.