الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢٢١ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او

هستند چون با يك ديگر مأنوسند وحشتى ندارند.

و احتمال هست كه (با) بمعناى (مع) باشد، يعنى آن حضرت بهمراه سى نفر كه در اطرافش هستند وحشت نميكند.

سپس علّامه مجلسىّ فرموده كه بعضى‌ها گفته‌اند كه اين روايت مخصوص زمان غيبت صغرى است. و در غيبت شيخ است كه:

«لا بد في عزلته من قوة»

يعنى در دوران عزلت آن حضرت را بايد نيرو و مددى بوده باشد].

(١) ٤٢- (خبر داد ما را محمّد بن يعقوب از عدّه‌اى از رجال خودش و آنان از احمد بن محمّد و او از علىّ بن حكم و او از ابى ايّوب خزّاز و او از محمّد بن مسلم كه گفت):

شنيدم ابا عبد اللَّه (امام صادق) ٧ ميفرمود: اگر از صاحب شما خبر رسيد كه غايب شده است غيبت را انكار نكنيد.

(حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن ابراهيم ابن هاشم از محمّد بن ابى عمير و او از ابى ايّوب خزّاز و او از محمّد بن مسلم) مانند همين روايت را.

(٢) ٤٣- (حديث كرد ما را علىّ بن حسين [مسعودى‌] او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن يحيى عطّار او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن حسان رازى از محمّد بن علىّ كوفى و او از حسن بن محبوب و او از عبد اللَّه بن جبلة و او از علىّ بن ابى حمزه و او از):

ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: اگر قائم قيام كند مردم بانكارش برخيزند زيرا او بقيافه جوانى رشيد بسوى آنان باز ميگردد و كسى در عقيده باو ثابت نمى‌ماند مگر آن كس كه خداوند در عالم ذرّ نخستين پيمان از او گرفته باشد.

و در غير اين روايت است كه آن حضرت فرمود: از بزرگترين گرفتاريها آنست‌