الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢١٨ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
كرد ما را عبد العظيم بن عبد اللَّه حسنىّ):
از ابى جعفر محمّد بن علىّ الرّضا (امام جواد) عليهما السّلام كه او شنيده است كه آن حضرت ميفرموده: زمانى كه فرزندم علىّ بميرد چراغ ديگرى پس از او نمايان مىشود و سپس پنهان ميگردد، پس واى بر كسى كه شكّ نمايد و خوشا بغريبى كه دين خود را برداشته و فرار كند، سپس بدنبال اين پنهان شدن پيش آمدهائى روى دهد كه بر پيشانىها نقش پيرى نشيند و كوههاى سخت و سنگين از جاى كنده شود.
[شرح: كنده شدن كوهها يا كنايه از عظمت حادثه است و يا اشاره به سست شدن ايمانهاى استوار مردم].
از مؤلّف: كدام حيرانى از اين حيرت بالاتر است كه مردم بسيار و گروه فراوانى از زير بار اين امر بدر رفتهاند و بجز اندكى بر آن باقى نمانده زيرا مردم بشكّ افتادهاند و يقينشان ضعيف گشته و كمتر كسى است كه ثابت قدم مانده باشد بر گرفتارى سختى كه از براى افراد مخلص و بردبار و ثابت قدم و راسخين در علم آل محمّد پيش آمده است آنانى كه همين حديثها را روايت كردهاند و بمقصود ائمّه در اين روايات آشنا هستند و معناهائى را كه اشاره فرمودهاند درك ميكنند كسانى كه خداوند، نعمت ثبات قدم بآنان ارزانى داشته و آنان را با يقين سرافراز فرموده است و سپاس خداى را كه پروردگار جهانيان است.
(١) ٣٨- (حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب كلينىّ او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن يحيى از احمد بن ادريس[١] و او از محمّد بن احمد و او از جعفر بن قاسم و او از محمّد بن وليد خزّار و او از وليد بن عقبة و او از حارث بن زياد و او از شعيب و او از ابى حمزه كه گفت):
[١] اينجا چنين است ولى در كافى( محمّد بن يحيى) نيست و همو درست است زيرا محمّد بن يحيى از احمد بن ادريس روايت نميكند.