الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٩٧ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
روايات گفته شده است اوّلى عبارت است از غيبتى كه از هنگام وفات پدر بزرگوارش پيش آمد و تا زمان وفات ابى حسن علىّ بن محمّد سمرى چهارمين سفير آن حضرت بطول انجاميد و وفات امام حسن عسكرى در نهم ربيع الاول بسال ٢٦٠ و وفات سمرى ١٥ شعبان بسال ٣٢٩ بود و بنا بر اين نخستين غيبت كه آن را غيبت صغرى نامند تقريبا هفتاد سال بطول انجاميده است و سپس غيبت دوّم كه غيبت كبرايش گويند پيش آمد.
و چهار نايب آن حضرت در زمان غيبت صغرى كه سفراى آن حضرت بودند بترتيب عبارتند از: اول ابو عمر عثمان بن سعيد عمرى، دوم فرزندش ابو جعفر محمّد ابن عثمان، و سوم ابو القاسم حسين بن روح، و چهارم ابو الحسن محمّد بن علىّ سمرى].
(١) ٣- (حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد او گفت حديث كرد ما را علىّ بن الحسن او گفت: حديث كرد ما را عبد الرحمن بن ابى نجران از علىّ بن مهزيار[١] و او از حمّاد بن عيسى و او از ابراهيم بن عمر يمانى كه گفت):
شنيدم ابا جعفر (امام باقر) ٧ ميفرمود: صاحب اين امر را دو غيبت است و شنيدم كه ميفرمود: قائم قيام نميكند در حالى كه بيعتى از كسى بر گردن او باشد.
(٢) ٤- (حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب او گفت: حديث كرد ما را محمّد ابن يحيى از احمد بن محمّد و او از حسين بن سعيد و او از ابن ابى عمير و او از هشام بن سالم و او از):
ابى عبد اللَّه امام صادق ٧ فرمود: قائم قيام ميكند در حالى كه كسى را در گردن او نه عقدى باشد و نه عهدى و نه بيعتى.
[١] سند اين روايت مضطرب است و اشكال دارد زيرا علىّ بن حسن تيملى از علىّ بن مهزيار متأخّر است ولى ابن ابى نجران از ابن مهزيار متقدّم است گوئى در سند تصحيفى شده است و صحيحش چنين باشد:( حديث كرد ما را عبد الرحمن بن ابى نجران و علىّ بن مهزيار از ...