الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٩٦ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او

طولانى شده وحشت دارند در صورتى كه اگر كسى بقول امير المؤمنين علىّ ٧ عمل بكند كه فرمود: (از راه هدايت بواسطه اندك بودن راهروانش وحشت نكنيد) همين غيبت را تصديق نموده و معتقد بر آن گشته و ايستادگى بر آن خواهد نمود و بآنچه از نادانان كر و لال و كور و دور از علم و دانش ميشنود اهميتى نخواهد داد از خدا ميخواهيم كه بر ما احسان كند و ما را بر حقّ ثابت قدم فرمايد و نيروئى در نگهدارى آن بما عنايت فرمايد.

(١) (فصل) ١- (حديث كرد ما را احمد بن محمّد بن سعيد ابن عقده او گفت: حديث كرد ما را علىّ بن حسن تيملى از عمر بن عثمان و او از حسن بن محبوب و او از اسحاق ابن عمّار صيرفىّ كه گفت):

شنيدم ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ ميفرمود: قائم را دو غيبت است يكى از آن دو غيبتى است دراز مدّت و ديگرى كوتاه در غيبت نخستين خواصّ از شيعه از جايگاهش آگاهند و در غيبت دوّم بجز خواصّ از نوكران آن حضرت (كه در دين او هستند) كسى از جايگاهش آگاه نباشد.

(٢) ٢- (حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب از محمّد بن يحيى و او از محمّد بن حسين و او از حسن بن محبوب و او از اسحاق بن عمّار كه گفت):

ابو عبد اللَّه (امام صادق) ٧ فرمود: قائم را دو غيبت است يكى از آن دو كوتاه است و ديگرى دراز مدّت در غيبت نخستين بجز خواصّ شيعه كسى جايگاهش را نميداند و در غيبت ديگر بجز خواصّ از نو كرانش (كه در دين او باشند) كسى را از جايگاه او اطّلاعى نباشد.

[شرح: روايت دوّم را مؤلّف از محمّد بن يعقوب صاحب كافى نقل كرده است ولى همين روايت كلمه (كه در دين او باشند) را ندارد و دو غيبتى كه در اين‌