الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٨٣ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
عرض كردم: (سبطه) چيست؟ فرمود: اندكى سستى، و مردم كه در چنين وضعى باشند بناگاه ستارهشان بر آنان طلوع كند. عرض كردم: فدايت شوم پس ما چه بكنيم و در اين فاصله چطور خواهد شد؟ فرمود بر همان كه بر آن هستيد باشيد تا خداوند صاحبش را برساند.
[مترجم گويد: احتمال هست كه در اين روايت كلمه (كونوا على) ساقط شده باشد يعنى بر همان كه معتقديد باشيد و محتمل است جمله «ما انتم عليه» ... پاسخ «كيف يكون» ... باشد نه پاسخ «كيف نصنع» و بنا بر اين سقطى در روايت نيست و معناى روايت آنست كه در اين فاصله تكليف تازهاى از طرف خدا براى شما نمىآيد بلكه همان است كه بر آن بودهايد تا صاحبش بيايد و سبط بمعناى ترس است، اسبط يعنى از ترس خاموش شد، و اسبط بالارض يعنى در اثر كتك خوردن بزمين چسبيد و بر زمين دراز كشيد.
و زمان فترت دورانى است كه چراغ هدايت انبيا در آن دوران خاموش باشد و پيغمبرى از طرف خداوند مبعوث نباشد. بنا بر اين سبطه را كه امام بمعناى فترت معنا فرموده ظاهرا تعبير بلازم باشد يعنى از ترس و وحشت و اختناق كه در اثر ترك شدن دستورات دين است گريبان گير مردم مىشود.
و در روايت ٨ كه فرمود: سبطه يعنى كمتر از فترت شايد باين عنايت باشد كه در دوران فترت پيغمبرى از طرف خداوند وجود ندارد و اما در دورانى كه مقصود آن حضرت است امام هست ولى ديده نميشود و از انظار پنهان است.
و بنا بر اين محتمل است كه (يارز العلم) را كه بمعناى جمع شدن ترجمه كرديم مقصود آن باشد كه علم دامن خود را جمع ميكند و كنايه از كمبود علم باشد چون عالم بعلم دين در ميان مردم نيست نه آنكه بمعناى گرد آمدن و اجتماع علم باشد كه كنايه از فراوانى علم است و مؤلّف را توجيه ديگرى است كه خواهد آمد.
پايان كلام مترجم].