الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٨٢ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او

ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ نقل ميكند كه فرمود: چگونه خواهيد بود هنگامى كه (سبطه) ميان دو مسجد رو دهد[١] پس علم در آنجا جمع شود همان طور كه مار در سوراخش جمع مى‌شود و شيعه با همديگر اختلاف كنند و يك ديگر را دروغگو بنامند و بروى يك ديگر آب دهن بيندازند.

عرض كردم: در چنين اوضاعى ديگر خيرى وجود نخواهد داشت فرمود:

همه خيرها در آن وقت است و سه بار اين جمله را تكرار فرمود و مقصودش آن بود كه فرج نزديك خواهد بود.

(حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب كلينىّ- رحمه اللَّه- از جمعى از رجالش و آنان از احمد بن محمّد و او از حسن بن علىّ وشّاء و او از علىّ بن حسن‌[٢] و او از ابان بن تغلب كه گفت):

ابو عبد اللَّه (امام صادق) ٧ فرمود: چگونه خواهيد بود هنگامى كه (بطشه) واقع شود و باقى روايت را عينا مانند روايت (٦) نقل كرده است.

توضيح: بطشه بمعناى گرفتار شدن به چنگال زورگو است.

(١) ٨- (حديث كرد ما را احمد بن هوذه باهلىّ ابو سليمان او گفت: حديث كرد ما را ابراهيم بن اسحاق نهاوندىّ او گفت: حديث كرد ما را عبد اللَّه بن حمّاد انصارىّ از ابان بن تغلب):

و او از ابى عبد اللَّه (امام صادق) ٧ كه آن حضرت فرمود: اى ابان جهان را (سبطه) فرا خواهد گرفت و دانش در ميان دو مسجد جمع خواهد شد همان طور كه مار در سوراخش جمع مى‌شود.

[١] ظاهرا مقصود از دو مسجد، مسجد الحرام و مسجد النّبىّ باشد و محتمل است كه مقصود مسجد كوفه و مسجد سهله بوده باشد.

[٢] او علىّ بن حسن طاطرىّ واقفىّ است و موثّق است چنانچه در مرآة گفته است و در بعضى از نسخه‌ها علىّ بن الحسين نوشته شده است.