الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٧٧ - (باب ١٠)(آنچه در باره غايب شدن امام منتظر امام دوازدهم رسيده است و اينكه مولاى ما)(امير المؤمنين و امامان بعد از او
عبد المطّلب در اين باره يكسان شوند شما در چنين حالى باشيد كه ناگاه خداوند ستاره شما را بر آرد پس خدا را سپاس كنيد و امام را پذيرا شويد.
(١) ١٧- (حديث كرد ما را محمّد بن يعقوب كلينىّ او گفت: حديث كرد ما را على بن ابراهيم بن هاشم از پدرش و او از حنان بن سدير و او از معروف بن خربوذ و او از):
ابى جعفر (امام باقر) ٧ كه فرمود: ما همچون ستارگان آسمانيم كه چون ستارهاى فرو نشيند ستارهاى بر آيد تا آنگاه كه با انگشت نشان دهيد و با ابروان اشاره كنيد خداوند ستاره شما را از شما پنهان كند و فرزندان عبد المطّلب يكسان شوند و شناخته نشود كدام از كدام است پس هر گاه ستاره شما بر آمد پروردگار خود را ستايش كنيد.
[مترجم گويد: مقصود از يكسان شدن فرزندان عبد المطّلب آنست كه مدّعيان مهدويّت و امامت كه از فرزندان عبد المطّلبند همگى يكسان ميشوند و هيچ كدام براى مدّعاى خود دليلى نتوانند آورد].
(٢) ١٨- (حديث كرد ما را علىّ بن الحسين او گفت: حديث كرد ما را محمّد ابن يحيى[١] او گفت: حديث كرد ما را محمّد بن حسّان رازى از محمّد بن علىّ كوفىّ او گفت: حديث كرد ما را عيسى بن عبد اللَّه بن محمّد بن عمر بن علىّ بن ابى طالب از پدرش و او از جدش و او از پدرش):
امير المؤمنين ٧ كه فرمود: صاحب اين امر از فرزندان من همان است كه در بارهاش گفته خواهد شد: مرد؟ يا هلاك شد؟ نه بلكه در كدام بيابان پا نهاد (٣) ١٩- (و بهمين سند از محمّد بن علىّ كوفىّ روايت است كه گفت: حديث
[١] علىّ بن الحسين همان مسعودىّ معروف و يا علىّ بن بابويه است ظاهرا و محمّد بن يحيى همان محمّد بن يحيى عطّار قمّى است كه مشهور است و محمّد بن حسّان رازىّ عبارت است از ابو جعفر زينبى و يا زينى و محمّد بن علىّ كوفىّ يعنى ابو سمينه صيرفىّ كه در رجال عنوان شده است و او كتاب عيسى بن عبد اللَّه بن محمّد هاشمى را روايت ميكند و او از پدرش عبد اللَّه ابن محمّد و او از جد پدرش عمر بن على و او از امير المؤمنين ٧.