الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ١٠
(١) سپس فرمود امام صادق ٧: مگر نشنوى كه خداوند در آيه پسين همين آيه ميفرمايد: اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ: بدانيد كه خداوند، زمين را پس از مرگش زندگى ميبخشد براستى كه ما آيات را براى شما بيان كرديم شايد بعقل گرائيد.
يعنى زمين را با عدل و داد حضرت قائم به هنگام ظهورش زنده مىكند پس از آنكه با ستم پيشوايان گمراهى مرده باشد و تأويل هر يك از اين دو آيه آن ديگرى را تصديق ميكند.
و گذشته از اين مىبايست كه فرموده امامان صلوات اللَّه عليهم در باره گرفتارى و زير و رو شدن و غربال گشتن اندكى از افراد كه مورد آزمايش قرار مىگيرند و عقب گرد مىكنند درست در آيد كه ما روايات آنان را در باب (گرفتارى شيعه به آزمايش و تفرقه و غربال) با سندهايش آوردهايم.
در اينجا نيز يك يا دو حديث از همه آن روايات نقل مىكنيم تا آنكه كسى نتواند انكار كند كه از اين گروه پيرو هواى نفس و دنيا دار چه پديد آمده است و آن روايتى است كه ما را خبر داد احمد بن محمّد بن سعيد ابن عقده كوفىّ مردى كه در درستى و دانش او بحديث و رجال، كسى از راويان هيچ خدشهاى نكرده است او گويد:
(حديث كرد از براى ما علىّ بن الحسن التيملىّ[١] او گويد حديث كرد از براى من دو برادرم احمد و محمّد فرزندان حسن بن علىّ بن فضّال از پدرشان و او از ثعلبة بن ميمون و او از ابى كهمس و او از عمران بن ميثم و او از مالك بن ضمره و او گويد).
(٢) امير المؤمنين بشيعيان خود فرمود: شما در ميان مردم همچون زنبور عسل
[١] مقصود، علىّ بن حسن بن علىّ بن فضّال است و در پاره از نسخههاى كه علىّ بن الحسين نوشته شده است اشتباه نويسنده است.