٢. دمكراسى به مثابه روش: دمكراسى‌ساز و كارى از نظام سياسى است كه بدان وسيله، حكومت‌هاى نامطلوب از مسند قدرت بركنار مى‌شوند.[٤] شيوه دمكراسى عبارت است از معامله و مصالحه. دمكراسى، به عنوان روش، در پى به حداقل رساندن خطاهاى مديريّت جامعه و به حداكثر

[١]. مسأله اساسى در مردم‌سالارى دينى آن است كه رأى مردم تنها در چارچوب خواست و رضايت الهى مورد توجه قرار گيرد. قرآن مجيد مى‌فرمايد:« وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِى الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ». انعام( ٦)، ١١٦.

[٢]. تيموتى سيسميك، اسلام و دموكراسى، شعبانعلى بهرامپور و حسن محدثى( تهران: نى، ١٣٧٩) ص ٢٠.

[٣]. آستين رنى، حكومت: آشنايى با سياست( تهران: مركز نشر دانشگاهى، ١٣٧٨)

[٤]. كارل پوپر، درس‌هاى اين قرن، ترجمه على پايا( تهران: طرح نو، ١٣٦٧) ص: ١١٩.