دست در دست صبح (انقلاب اسلامى) - نوروزى، محمد جواد - الصفحة ٢١٩
-. اصل عقل گرايى.[١]
-. اصل تجربه گرايى و تأكيد بر علم و تجربه مفيد.[٢]
-. اصل تكليف محورى.[٣]
-. اصل حقانيت و مشروعيت.[٤]
-. اصل شورا، مشاركت و هميارى.[٥]
-. اصل نظارت درونى يا خودكنترلى.[٦]
-. اصل نظارت بيرونى و همگانى.[٧]
-. اصل ضابطه و قانون گرايى.[٨]
-. اصل الگو بودن رهبران و مديران و ساده زيستى آنان.[٩]
رعايت اصول و شاخصههاى فوق، كارآمدى حكومت اسلامى را در بالاترين سطح ممكن تضمين خواهد نمود چنانكه در طول تاريخ هرگاه
[١]. سوره بقره، آيات، و؛ سوره مائده، آيه؛ سوره انفال، آيه؛ سوره طور، آيه و ر. ك: مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج، ص.
[٢]. سوره آل عمران،؛ سوره مجادله، آيه؛ سوره زمر، آيه؛ سوره رعد، آيه؛ سوره قصص، آيه؛ سوره عنكبوت، آيات و؛ سوره بقره، آيه و ر. ك: محمد يعقوب كلينى، الكافى، ج، ص.
[٣]. سوره حشر، آيه ٧؛ سوره سبأ، آيه ٤٦.
[٤]. ر. ك: محمد جواد لاريجانى، حكومت، مباحثى در مشروعيت و كارآمدى، ص.
[٥]. سوره آل عمران، آيه؛ سوره شورى، آيه؛ سوره مائده، آيه.
[٦]. ر. ك: بهرام اخوان كاظمى، درآمدى بر كارآمدى در نظام سياسى اسلام، همان، ص.
[٧]. سوره آل عمران، آيه؛ سوره توبه، آيه؛ سوره نحل، آيه؛ اصول كافى، ج، ص و ر. ك: نظارت با كارگزاران در حكومت علوى، على اصغر الهامى نيا، حكومت اسلامى، ش، ص.
[٨]. نهج البلاغه، خطبه، نامه و.
[٩]. نهج البلاغه، خطبه و؛ نامه؛ و ر. ك: على اكبر عليخانى، توسعه سياسى از ديدگاه امام على( عليهالسلام)، تهران: سازمان تبليغات اسلامى،، ص.