از سوى ديگر شاه و دربارش با مسافرتهاى پرخرج به داخل و خارج از كشور هزينه‌هاى سرسام‌آورى را به بودجه كشور تحميل مى‌كردند. در سال ١٣٤٨ كه درآمد عمومى ايران حدود يك ميليارد دلار بوده است شاه دويست هزار دلار خرج يك مسافرت به آمريكا نمود. و با گران شدن نفت در دهه پنجاه، هزينه اين مسافرت‌ها به ده‌ها برابر افزايش يافت. به عنوان نمونه در يك سفر اشرف پهلوى به آمريكا در سال ١٣٥٦، نيم ميليون دلار هزينه به بيت‌المال تحميل شد.[١] افزون بر اين شاه و درباريان او با دست و دل‌بازى بى‌حد حصر خود بيت‌المال را به كسانى مى‌بخشيدند كه هرگز سزاوار نبودند. از پادشاهان سرنگون شده افغانستان، يونان، آلبانى و بلغارستان وهمسرانشان گرفته‌[٢] تا مقامات آمريكايى و اروپايى و بالآخره نديمه‌ها، معشوقه‌هاى شاه و درباريان و اين دست و دلبازيها زمانى است كه اكثر روستاهاى ايران از آب آشاميدنى بهداشتى و برق و راه محروم بودند و در حاشيه تهران حلبى‌آباد روئيده بود.

جشن‌هاى ٢٥٠٠ ساله شاهنشاهى كه بيش از سيصد ميليون دلار هزينه دربر داشت و با ولخرجى‌ها و اتلاف بى‌حد و حصر سرمايه‌هاى ملى كشورمان انجام شد، درحالى بود كه متجاوز از نيمى از جمعيت كشور در روستاها و حومه شهرهاى بزرگ در فقر و فلاكت و تنگدستى به سر مى‌بردند و در اكثر شهرها و روستاهاى كشور، اثرى ازوسايل اوليه و

[١]. همان.

[٢]. اميراسدالله علم، گفت و گوهاى من با شاه، خاطرات محرمانه اميراسدالله علم، تهران: طرح نو، ١٣٧١، ص ٧٧٠.