«... علت اينكه به مسائل سال ٩٠ و عمدتاً به موفقيت‌هاى ملت ايران در اين سال مى‌پردازم، رجزخوانى‌هاى دشمنان و بدخواهان ما در مقابل ملت عزيز ماست. سران استكبار، تكيه‌دهندگان بر مسندهاى زر و زور و همچنين خرده‌ريزهاى اينها در منطقه‌ى خود ما، با همه‌ى توان- توان مالى‌شان، توان تبليغاتى‌شان، توان سياسى‌شان- سعى مى‌كنند ملت ايران را مرعوب كنند، ملت ايران را مأيوس كنند. هر كسى تبليغات سياسى بدخواهان ملت ايران را دنبال كرده باشد، اين را درمى‌يابد كه تلاشهاى عملى، تلاشهاى اقتصادى، تلاش‌هاى سياسى، تهديدهاى امنيتى و نظامى، همه براى اين است كه اين موجود فعال، زنده، پرنشاط و پرهمتِ توانا، يعنى ملت ايران را كه در وسط ميدان با شجاعتِ تمام ايستاده است و در حال حركت به جلو است، از پيشروى باز بدارند، او را نااميد كنند، او را از حضور در اين عرصه بترسانند. در حقيقت در مقابل شعار «ما مى‌توانيم» كه امام بزرگوار اين شعار را به ما تعليم داد، انقلاب به ما جرأت داد كه بگوئيم «مى‌توانيم»، مى‌خواهند به ملت ايران بقبولانند كه شما نمى‌توانيد؛ با همه‌ى توان در پى اين هستند كه اين هدف را دنبال كنند. سال ٩٠ اوج فعاليت‌هاى آنها بود. و من مى‌خواهم بر روى اين نكته تكيه كنم كه على‌رغم آنها، به كورى چشم آنها، ملت ايران درسال ٩٠ با حركات‌خود، با پيشرفت خود، با تصميم‌گيرى‌هاى خود، به همه‌ى دنيا، از جمله به دشمنان، باز هم به طور مكرر فهماند كه «ما مى‌توانيم».»

اگر بر روى نقاط مثبت و نقاط قوّت تكيه مى‌كنم، براى اين است كه ثابت شود ملت ايران اين توانائى‌ها را به كار برد و على‌رغم ميل بدخواهان‌