دست در دست صبح (انقلاب اسلامى) - نوروزى، محمد جواد - الصفحة ٢٩٢
يعنى عرصههايى كه معمولًا خارج از افق ديد، نظارت و راهبردى سرويسهاى اطلاعاتى سنتى قرار دارد. در قدرت نرم، بر خلاف قدرت سخت، مخاطب نه از روى اجبار و اكراه، بلكه با رضايتمندى تن به قدرت جديد مىدهد. به تعبير ديگر قدرت نرم به جاى تحميل و ناگزير كردن مخاطبان، آنان را متقاعد و همسو مىسازد و هر نوع مانع يا انگيزه مقاومت ملى، اخلاقى، حيثيتى، هويتى و دينى را از ذهن مخاطب باز مىستاند.
جوزف ناى[١] قدرت نرم را به منظور نماياندن تأثيرات عوامل موثر برعملكرد واحدهاى مستقل و حكومتها ابداع نمود كه شامل قدرت سخت و قدرت اقتصادى نبود. در قدرت نرم بر روى «ذهن» و «رفتار» سرمايه گذارى مىشود تا «عينيت مجازى» توليد كند.
دكتر كرلانتزيك، پژوهشگر بنياد كارنگى قدرت نرم را اين گونه تعريف مىكند كه:
«قدرت نرم به آن دسته از قابليتها و توانايىهاى كشور اطلاق مىشود كه با بكارگيرى ابزارى چون فرهنگ، آرمان يا ارزشهاى اخلاقى به صورت غيرمستقيم بر منافع يا رفتار يا موجوديت ديگر كشورها اثر مىگذارد». قدرت نرم توانايى شكلدهى ترجيحات ديگران است و به صورت پراكنده عمل مىكند تا قدرت دفاع را از حريف سلب نمايد.
اگر چه بين سه بخش قدرت يعنى قدرت سخت، قدرت اقتصادى و قدرت نرم ارتباطى منطقى و ارگانيك برقرار است اما امروزه دو بخش اول
[١]. جوزف ناى در سالهاى اخير در تبيين نظريات خود، پيرامون قدرت به سه نوع قدرت اشاره مىكند. ابتدا قدرت سخت را مورد واكاوى قرار مىدهد كه بر مبناى زور و تهديد عمل مىكند، سپس قدرت اقتصادى را معرفى مىكند كه قلمرو آن هزينه، تطميع و پاداش است و در نهايت به معرفى قدرت نرم مىپردازد كه بر مبناى جاذبه عمل مىكند و آن را قدرت برتر دنياى معاصر معرفى مىنمايد.