انقلاب اسلامى ايران نشان داد كه دين مى‌تواند عنصرى تأثيرگذار بر نظام تصميم‌گيرى جهانى قلمداد گردد و جهان اسلام با تكيه بر باورها و هنجارهاى بومى از توان و قدرتمندى لازم براى شكل‌دهى به ساختارهاى اجتماعى و سياسى برخوردار است. انقلاب اسلامى اين خودباورى را به ملت‌هاى مسلمان اعطا كرد كه مى‌توان با شناخت دقيق از فرهنگ اسلامى و باز تعريف آرمانهايى چون استقلال، آزادى، عزت و عدالت و با تكيه بر الگوى تفكر، آگاهى، تصميم‌گيرى و اطلاع‌رسانى باب خلاقيت اسلامى را گشود. انقلاب اسلامى توانست جهان اسلام را به گره زدن مظاهر مدرنيته با سنت‌هاى دينى فراخواند و انسان را به گزينش نكات مثبت مدرنيته و همخوانى آن با مؤلفه‌هاى دين و سنت دعوت نمايد و راه سومى را عرضه كند كه ضمن توجه به تجربيات غرب در بسط سياسى، فرهنگى و اجتماعى، نقش دين و مؤلفه‌هاى فرهنگى را بنيان توسعه قرار دهد.

بازسازى تمدنى در پرتو انقلاب اسلامى بر شاخص‌هايى از قبيل پيوند ديانت و سياست، نفى قشريگرى و ظاهرگرايى، نفى فساد و فحشاء، اقامه و بسط عدالت اجتماعى، حمايت از مستضعفان و مبارزه با ظلم و جور، حق‌گرايى و برقرارى حكومت حق، نفى گرايش‌هاى اومانيستى و مادى‌گرايانه، نفى انگيزه‌ها و تعصبات قومى، نژادى و ملّى‌گرايانه، تكيه بر قدرت معنوى، تقويت خودباورى، شناخت و آگاهى مسلمانان از ظرفيت‌هاى بومى، تبيين جهانشمولى و فراگيرى اسلام در ابعاد زندگى‌