٢. اطيِعُوا اللَّهَ وَ اطِيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِي الْامْرِ مِنْكُمْ‌[١]؛ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد. مقصود از اولى‌الامر در آيه بنا به رواياتى كه از معصومان وارد شده ائمه اطهار (عليهم‌السلام) مى‌باشند. آنان كسانى هستند كه از جانب خداوند ولايت يافته و در نتيجه حق دخالت در شئون دينى و دنيوى مردمان را دارند.

٣. آيه تبليغ كه در حجه‌الوداع بر پيامبر نازل شده دلالت بر امامت حضرت على (عليه‌السلام) دارد: يَا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهَ‌[٢]؛ اى پيامبر، آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن، و اگر نكنى پيامش را نرسانده‌اى. بر اساس اين آيه، تنها مسأله امامت و رهبرى است كه ابلاغ آن معادل رسالت پيامبر است.

٤. آيه اكمال كه يأس كافران را در بر دارد نيز از جمله آيات در شأن امامت ائمه است: الْيَوْمَ اكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَاتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْاسْلَامَ دِينا[٣]؛ امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم، و اسلام را براى شما به عنوان آيينى برگزيدم. اين آيه كه در غدير ابلاغ گرديد نقشه‌هاى دشمنان را بر هم زده، موجب يأس آنان گرديد.

[١]. نساء ٤، ٥٩.

[٢]. مائده ٥، ٦٧.

[٣]. مائده ٥، ٣.