انقلاب اسلامى ايران را مى‌توان تجلى تحقق قدرت نرم به معناى توانايى نفوذ در رفتار ديگران بدون تهديد و يا پرداخت هزينه‌ى محسوس به شمار آورد. انقلاب اسلامى ايران از رهگذر تبيين انديشه و آرمان عدالتخواهانه خود درصدد برآمد با روش‌هاى غيرمستقيم به نتيجه‌ى دلخواه و مطلوب يعنى بيدارى اسلامى دست يابد.

تأييد ارزش‌هاى انقلاب توسط جنبش‌هاى آزاديبخش، اشاعه‌ى الگوى مردم‌سالارى دينى، استقبال ملل مستضعف و افزايش اشتياق آنان به نقش‌آفرينى جمهورى اسلامى در صحنه بين‌الملل، توان متقاعدسازى ديگر ملل از زاويه‌ى توانايى شكل دادن به ترجيحات و اولويتهاى آنان، جلب و جذب جهان اسلام به شخصيت رهبرى، فرهنگ، ارزش‌ها، ساختار سياسى و اعتبار اخلاقى جمهورى اسلامى ايران و نيز بهره‌گيرى از توان اطلاعاتى و ارتباطاتى رسانه‌هاى سنتى براى انتقال پيام انقلاب به مخاطبان مسلمان و مستضعف را مى‌توان در زمره مواردى دانست كه جايگاه قدرت نرم را در فرآيند استقرار بنيان‌هاى انقلاب اسلامى ايران آشكار مى‌سازد.

حال با توجه به اهميت قدرت نرم در فرآيند انقلاب اسلامى در سطوح تحليل داخلى، منطقه‌اى و بين‌المللى، شايسته است ابعاد تأثيرگذارى اقناعى و ايجابى انقلاب اسلامى در سه عرصه فوق‌الذكر مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد و در نهايت راهكارهايى براى ارتقاى جايگاه و نقش قدرت نرم در روند تكاملى انقلاب اسلامى ارائه مى‌گردد.