٣- ايجاد انگيزه و تشويق فعاليت‌هاى فرهنگى در ابعاد اجتماعى، راهبردى، مالى و رسانه‌اى به منظور زمينه‌سازى براى بروز ابتكارات، نوآورى‌ها، خلاقيت‌ها و سياست‌هاى نوين فرهنگى.

٤- برنامه‌ريزى جامع و فرابخشى و طراحى فرهنگى با در نظر گرفتن اصول ارزشى، امكانات و تسهيلات و ابزارهاى موجود و اراده مردم و نخبگان و نيز تدوين سياست‌هاى فرهنگى جامع، صريح، روشن و هدفمند بر اساس ملاحظات فرهنگى جامعه داخلى و بين‌المللى به دور از استيلاى سياست بر فرهنگ ملّى و به‌طور كلى نهادينه‌سازى نگاه راهبردى مسئولان كشور به اولويت برنامه‌هاى فرهنگى.

٥- ايجاد وفاق بين نخبگان فكرى، فرهنگى و سياسى به منظور برقرارى وحدت و ثبات سياسى و فكرى در جامعه و سرمايه‌گذارى در ايجاد و گسترش مشاركت جمعى بر اساس تقويت ارزش‌هاى مشترك فرهنگى و نيز توزيع گسترده‌ى برخى مفاهيم و واژه‌هاى فرهنگى و مفهوم‌سازى ارزشى.

٦- تقويت آموزش در جهت ترويج و گسترش فرهنگ عمومى كمال‌جويى، علم‌طلبى، صداقت و سلامت و ارتقاى آگاهى‌هاى مديران و كاركنان نهادهاى فرهنگى به منظور تحقق ابر سيستم ملّى فرهنگى و آموزشى در راستاى ترجيح منافع ملّى بر منافع فردى و جناحى، جامعه‌پذيرى ارزشى و تقويت استقلال فرهنگى و فرهنگ استقلالى.

٧- ترجيح كيفيت و اصالت دادن به آن با توجه به ميزان اثربخشى فعاليت‌هاى فرهنگى و شناخت ابعاد آگاهى بخشى و انديشه‌ورزى در سياست‌هاى فرهنگى به منظور بسترسازى براى تسهيل و تقويت امور