در اين زمينه اشاره به نامه آن حضرت به مالك اشتر مناسب است كه در آن مرقوم فرمودند: «سپس در كار كارگزاران خويش بينديش و آن گاه كه آنان را نيك آزمودى، به كارشان گمار و به ميل خود و بى مشورت ديگران به اين امر بپرداز ... و كارگزارانى اين چنين را در ميان كسانى جست‌وجو كن كه اهل تجربه و حيا هستند؛ از خاندان‌هاى پرهيزكاران و نيكان كه در مسلمانى از ديگران قدمى پيش‌تر دارند؛ زيرا اخلاق آنان برتر است و آبرومندترند و طعنشان كم‌تر و عاقبت‌نگرى‌شان افزون‌تر.

٨. نظارت بر كارگزاران‌

از ديگر وظايفى كه حاكم اسلامى در نظام علوى بايد مدّ نظر خويش دارد، آن است كه علاوه بر رعايت دقت و حزم در گزينش كارگزاران لايق و شايسته، بدان بسنده نكرده، پيوسته بر آنان نظارت داشته باشد تا مبادا از صراط مستقيم حق منحرف گردند و پاى در راه ظلم به بندگان خدا نهند. همان گونه كه از نامه‌ها و سخنان بسيار حضرت بر مى‌آيد، آن حضرت بازرسانى در حكومت خود داشتند كه مدام بر كارگزاران نظارت مى‌كردند و گزارش‌هاى لازم را به آن حضرت ارائه مى دادند. البته اين كار مانع از آن نبوده كه حضرت نسبت به اخبارى كه از سوى مردم نيز به آن حضرت مى‌رسيد، با روى خوش برخورد كنند؛ گزارش‌هاى مردمى را غنيمت مى‌شمردند؛ چنان كه براى مثال در ماجرايى كه از سوده نقل گرديد، وقتى حضرت شكايت وى را استماع نمود و براى آن حضرت از راه‌هاى ديگر نيز صدق اين شكايت احراز گرديده بود، به سرعت اقدام به عزل كارگزار خويش نمود.