است. ايمان وسيله‌ى علو مادى است، اما فقط اين نيست؛ نفس ايمان علوآور است، عزت‌آور است، يك ملت را رشد ميدهد. خود امام جلو افتاد، رهبرى كرد، آن وقت انگيزه‌ها در مردم بيدار شد، همتها در مردم بيدار شد، استعدادها جوشيدن گرفت؛ و عمل مردم، حضور مردم در صحنه، زمينه‌ى جلب رحمت الهى شد. اين، نكته‌ى بسيار عظيمى است. رحمت الهى گسترده است؛ اما تا انسان ظرف خود را آماده نكند، اين باران رحمت گير او نمى‌آيد. ملت ما به صحنه آمد، خود را در وسط ميدان قرار داد، اين شد زمينه‌ى رحمت الهى و هدايت الهى؛ هدايت الهى شامل حال او شد، رحمت الهى شامل حال او شد، حركتِ بى‌وقفه آغاز شد؛ حركت به سمت عزت، حركت رو به جلو، حركت عزت‌آفرين؛ البته گاهى كند، گاهى تند، اما بدون وقفه و تعطيل.»[١]

به بركت پيروزى انقلاب اسلامى، كشور ايران به قدرت و عزّت بالا و چشمگيرى دست يافت. اين عزّت و اقتدار جهانى از دو ديدگاه قابل بررسى و تأمل است؛ در ديدگاه اوّل و با نگرش از منظر قدرت‌هاى استكبارى و كشورهاى مخالف انقلاب اسلامى، كشور ايران از كشورى ضعيف و بى‌تأثير در معادلات جهانى، به قدرتى تأثيرگذار در مناسبات و روابط بين‌الملل و نيز تصميم‌گيرى‌هاى جهانى و منطقه‌اى مبدل گشت. به تعبير رهبر معظّم انقلات: «ملّت ايران در هر قضيه مهم جهانى كه با آن به طور جدّى مخالف باشد، آن مسأله پيش نمى‌رود و متوقف مى‌شود. امروز اين ملّت در مسائل مهم جهانى داراى يك رأى مهم است و جلوه ملّت ايران به‌تدريج چشم‌ها را متوجه به خود مى‌كند.»[٢]

[١]. بيانات در مراسم سالگرد رحلت امام خمينى( ره)،//.

[٢]. خطبه نماز جمعه، ٢٠/ ١١/ ١٣٧٤.