توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٩١ - احكام استحاضه

مسأله ٤١٥- زن مستحاضه اگر بداند از وقتى كه مشغول وضو يا غسل شده خونى از او بيرون نيامده، مى‌تواند خواندن نماز را تا وقتى كه مى‌داند پاك مى‌ماند تأخير بيندازد.

مسأله ٤١٦- اگر مستحاضه بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز به كلى پاك مى‌شود، يا به اندازه خواندن نماز خون بند مى‌آيد بنابر احتياط بايد بايد صبر كند و نماز را در وقتى كه پاك است بخواند.

مسأله ٤١٧- اگر بعد از وضو و غسل، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد، به مقدارى كه وضو و غسل و نماز را بجا آورد به كلى پاك مى‌شود بنابر احتياط بايد نماز را تأخير بيندازد و موقعى كه به كلى پاك شد وضو و غسل را بجا آورد و نماز را بخواند. و اگر موقعى كه خون در ظاهر قطع شود وقت نماز تنگ باشد، لازم نيست وضو و غسل را دوباره بجا آورد بلكه با وضو و غسلى كه دارد مى‌تواند نماز بخواند.

مسأله ٤١٨- مستحاضه كثيره و متوسطه وقتى كه به كلى از خون پاك شد بايد غسل كند ولى اگر بداند از وقتى كه براى نماز پيش مشغول غسل شده ديگر خون نيامده لازم نيست دوباره غسل نمايد.

مسأله ٤١٩- مستحاضه بعد از غسل يا وضو بايد فوراً مشغول نماز شود، ولى گفتن اذان و اقامه قبل از نماز اشكال ندارد. و در نماز هم مى‌تواند كارهاى مستحب مثل قنوت و غير آن را بجا آورد.

مسأله ٤٢٠- زن مستحاضه اگر بين وظيفه‌اى كه دارد از وضو يا غسل و نماز فاصله بيندازد، بايد مطابق وظيفه‌اش دوباره وضو گرفته يا غسل كند و بلا فاصله مشغول نماز شود.