توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٦٥ - شرائط وضو

بايد نائبش دست او را بگيرد و به جاى مسح او بكشد، و اگر اين هم ممكن نيست، بايد نائب از دست او رطوبت بگيرد و با آن رطوبت سر و پاى او را مسح كند.

مسأله ٢٩٣- هر كدام از كارهاى وضو را كه مى‌تواند به تنهايى انجام دهد نبايد در آن كمك بگيرد.

«شرط دوازدهم» آنكه استعمال آب براى او مانعى نداشته باشد.

مسأله ٢٩٤- كسى كه مى‌ترسد كه اگر وضو بگيرد مريض شود يا اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند، نبايد وضو بگيرد. ولى اگر وضو بگيرد و ضرر به حدى كه شرعاً حرام است نبوده باشد، وضوى او صحيح است و همچنين اگر نداند كه آب براى او ضرر دارد و وضو بگيرد وضوى او صحيح است.

مسأله ٢٩٥- اگر رساندن آب به صورت و دستها به مقدار كمى كه وضو با آن صحيح است ضرر ندارد و بيشتر از آن ضرر دارد، بايد با همان مقدار وضو بگيرد.

«شرط سيزدهم» آنكه در اعضاء وضو مانعى از رسيدن آب نباشد.

مسأله ٢٩٦- اگر مى‌داند چيزى به اعضاء وضو چسبيده، ولى شك دارد كه از رسيدن آب جلوگيرى مى‌كند يا نه، بايد آن را برطرف كند، يا آب را به زير آن برساند.

مسأله ٢٩٧- اگر زير ناخن چرك باشد، وضو اشكال ندارد، ولى اگر ناخن را بگيرند بايد براى وضو آن چرك را برطرف كنند. و نيز اگر ناخن بيشتر از معمول بلند باشد، بايد چرك زير مقدارى را كه از معمول بلند تر است برطرف نمايند.