توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٤٤ - احكام طلاق

مورد مسأله (٢٥١١) و اگر او را در حيض بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده، طلاق او صحيح است.

مسأله ٢٥١١- كسى كه مى‌داند زنش در حال حيض يا نفاس است، اگر غائب شود مثلًا مسافرت كند و بخواهد او را طلاق دهد، بايد تا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مى‌شوند صبر كند و بعد طلاق بدهد.

مسأله ٢٥١٢- اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن او در حال حيض يا نفاس است يا نه، اگر چه اطلاع او از روى عادت حيض زن يا نشانه‌هاى ديگرى باشد كه در شرع معين شده، بايد تا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مى‌شوند صبر كند.

مسأله ٢٥١٣- اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود، ولى زنى را كه نه سالش تمام نشده يا آبستن است، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند اشكال ندارد و همچنين است اگر يائسه باشد. (معناى يائسه در مسأله ٤٤١ گذشت).

مسأله ٢٥١٤- اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد، چنانچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده، بنابر احتياط مستحب دوباره او را طلاق دهد.

مسأله ٢٥١٥- اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد، بايد به قدرى كه زن معمولًا بعد از آن پاكى خون مى‌بيند و دوباره پاك مى‌شود صبر كند و احتياط واجب آن است كه آن مدت كمتر از يك ماه نباشد.