توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٢٤ - عدهاى از زنها كه ازدواج با آنان حرام است

احتياط اگر نداند كه آن زن شوهر دارد، ولى بعد از ازدواج با او نزديكى كرده باشد.

مسأله ٢٤١٢- زن شوهردار اگر زنا كند بر مرد زنا كننده حرام ابدى مى‌شود و اين قول موافق احتياطا است ولى بر شوهر خود حرام نمى‌شود و چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد، بهتر است كه شوهر، او را طلاق دهد ولى بايد مهرش را بدهد.

مسأله ٢٤١٣- زنى را كه طلاق داده‌اند و زنى كه صيغه بوده و شوهرش مدت او را بخشيده يا مدتش تمام شده، چنانچه بعد از مدتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عده شوهر اول تمام بوده يا نه، به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ٢٤١٤- مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده، بنابر احتياط بر لواط كننده- در صورتى كه بالغ بوده- حرام است ولى اگر گمان كند كه دخول شده، يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نمى‌شوند.

مسأله ٢٤١٥- اگر با مادر يا خواهر يا دختر كسى ازدواج نمايد و بعد از ازدواج با آن كس لواط كند، آنها بر او حرام نمى‌شوند؛ مگر اينكه آن ازدواج به طلاق يا مانند آن در زمان لواط به هم بخورد و لواط كننده بخواهد دوباره با آنها ازدواج كند و در اين صورت احتياط واجب آن است كه با آنها ازدواج ننمايد. مسأله ٢٤١٦- اگر كسى در حال احرام كه يكى از كارهاى عمره يا حج است با زنى ازدواج نمايد عقد او باطل است و چنانچه مى‌دانسته كه زن گرفتن بر او حرام است، ديگر نمى‌تواند آن زن را عقد كند.

مسأله ٢٤١٧- اگر زنى كه در حال احرام است با مردى كه در حال احرام‌