توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٤١ - شرائط فروشنده و خريدار

مسأله ٢٠٩٠- معامله با بچه نا بالغ كه مستقل در معامله باشد باطل است، اما اگر معامله با ولىّ او باشد و بچه نا بالغ مميز فقط صيغه معامله را جارى سازد معامله صحيح است، بلكه اگر جنس يا پول مال ديگرى باشد و آن بچه وكالةً از صاحبش آن مال را بفروشد يا با آن پول چيزى را بخرد ظاهر اين است كه معامله صحيح است اگر چه بچه مميز مستقل در تصرف باشد و همچنين است اگر طفل وسيله باشد كه پول را به فروشنده بدهد و جنس را به خريدار برساند يا جنس را به خريدار بدهد و پول را به فروشنده برساند اگر چه مميز نباشد معامله صحيح است؛ چون واقعاً دو نفر بالغ با يكديگر معامله كرده‌اند، ولى بايد فروشنده و خريدار يقين يا اطمينان داشته باشند كه طفل جنس يا پول را به صاحب آن مى‌رساند.

مسأله ٢٠٩١- اگر از بچه نا بالغ در صورتى كه معامله با آن صحيح نيست، چيزى بخرد، يا چيزى را به او بفروشد، بايد جنس يا پولى را كه از او گرفته در صورتى كه مال خود بچه باشد به ولىّ او و اگر مال ديگرى بوده به صاحب آن بدهد يا از صاحبش رضايت بخواهد و اگر صاحب آن را نمى‌شناسد و براى شناختن او هم وسيله‌اى ندارد، بايد چيزى را كه از بچه گرفته، از طرف صاحب آن با اذن حاكم شرع بابت مظالم به فقير بدهد.

مسأله ٢٠٩٢- اگر كسى با بچه مميز در صورتى كه معامله با آن صحيح نيست معامله كند و جنس يا پولى را كه به بچه داده از بين برود، ظاهر اين است كه مى‌تواند از بچه بعد از بلوغ يا ولىّ او در صورتى كه بچه مال داشته باشد مطالبه نمايد و اگر بچه مميز نباشد حق مطالبه ندارد.

مسأله ٢٠٩٣- اگر خريدار يا فروشنده را به معامله مجبور كنند، چنانچه بعد از معامله راضى شود؛ مثلًا بگويد راضى هستم، معامله صحيح است، ولى‌