توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٠٨ - نصاب گوسفند

زيادى آن زكات ندارد و همچنين است حكم در نصابهاى بعد.

مسأله ١٩٢٣- زكات شتر و گاو و گوسفندى كه به مقدار نصاب برسد واجب است، چه همه آنها نر باشند يا ماده يا بعضى نر باشند و بعضى ماده.

مسأله ١٩٢٤- در زكات، گاو و گاوميش يك جنس حساب مى‌شوند و شتر عربى و غير عربى يك جنس است و همچنين بز و ميش و شيشك در زكات با هم فرق ندارند.

مسأله ١٩٢٥- اگر براى زكات گوسفند بدهد، بنابر احتياط واجب بايد اقلًا داخل در سال دوم شده باشد و اگر بز بدهد احتياطاً بايد داخل در سال سوم شده باشد.

مسأله ١٩٢٦- گوسفندى را كه بابت زكات مى‌دهد، اگر قيمتش مختصرى از گوسفندهاى ديگر او كمتر باشد اشكال ندارد، ولى بهتر است گوسفندى را كه قيمت آن از تمام گوسفندهايش بيشتر است بدهد و همچنين است در گاو و شتر.

مسأله ١٩٢٧- اگر چند نفر با هم شريك باشند، هر كدام از آنان كه سهمش به نصاب اول رسيده بايد زكات بدهد و بر كسى كه سهم او كمتر از نصاب اول است زكات واجب نيست.

مسأله ١٩٢٨- اگر يك نفر در چند جا گاو يا شتر يا گوسفند داشته باشد و روى هم به اندازه نصاب باشند، بايد زكات آنها را بدهد.

مسأله ١٩٢٩- اگر گاو و گوسفند و شترى كه دارد مريض و معيوب هم باشند، بايد زكات آنها را بدهد.

مسأله ١٩٣٠- اگر گاو و گوسفند و شترى كه دارد همه مريض يا معيوب يا پير باشند، مى‌تواند زكات را از خود آنها بدهد، ولى اگر همه سالم و بى عيب و جوان باشند، نمى‌تواند زكات آنها را مريض يا معيوب يا پير بدهد، بلكه اگر