توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٩٨ - مكان نماز گزار

«شرط سوم» بايد در جايى نماز بخواند كه احتمال بدهد نماز را تمام مى‌كند و نماز خواندن در جايى كه بواسطه باد و باران و زيادى جمعيت و مانند اينها يقين دارد كه نمى‌تواند نماز را تمام كند، صحيح نيست اگر چه اتفاقاً نماز را تمام كند، مگر اينكه بتواند رجاًء قصد قربت و قصد نماز كند و اتفاقاً نماز را تمام كند.

مسأله ٨٩٢- اگر در جايى كه ماندن در آن حرام است، مثلًا زير سقفى كه نزديك است خراب شود نماز بخواند اگر چه معصيت كرده ولى نمازش اشكالى ندارد.

مسأله ٨٩٣- نماز خواندن روى چيزى كه ايستادن و نشستن روى آن حرام است، مثل جايى از فرش كه اسم خدا بر آن نوشته شده، صحيح است.

«شرط چهارم» آنكه جاى نمازگزار سقفش به اندازه‌اى كه نتواند در آنجا راست بايستد كوتاه نباشد، و همچنين به اندازه‌اى كه جاى ركوع و سجود نداشته باشد كوچك نباشد.

مسأله ٨٩٤- اگر ناچار شود كه در جايى نماز بخواند كه به طور كلى از ايستادن تمكن ندارد، لازم است نشسته نماز بخواند، و اگر از ركوع و سجود تمكن ندارد براى آنها با سر اشاره نمايد.

مسأله ٨٩٥- بنابر احتياط انسان نبايد جلوتر از قبر پيغمبر صلى الله عليه و آله و امام عليه السلام نماز بخواند.

«شرط پنجم» آنكه مكان نمازگزار اگر نجس است، به طورى تر نباشد كه رطوبت آن به بدن يا لباس او برسد، ولى جايى كه پيشانى را بر آن مگذارد اگر نجس باشد، در صورتى كه خشك هم باشد نماز باطل است، و احتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار اصلًا نجس نباشد.