توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٨٦ - احكام غسل كردن

كند بنابر احتياط بايد غسل را از سر بگيرد و بنابر احتياط مستحب براى نماز وضو هم بگيرد و اگر غسل را به نحو ارتماسى اعاده كند وضو لازم ندارد.

مسأله ٣٩٣- اگر از جهت ضيق وقت وظيفه مكلف تيمم بوده، ولى به خيال اينكه به اندازه غسل و نماز وقت دارد و يا به هر جهت ديگرى براى طهارت غسل كند، غسل او صحيح است.

مسأله ٣٩٤- كسى كه جنب شده اگر شك كند غسل كرده يا نه، نمازهايى كه خوانده چنانچه احتمال بدهد كه وقت شروع به نماز ملتفت بوده صحيح است. ولى براى نمازهاى بعد بايد غسل كند. و در صورتى كه بعد از نماز حدث اصغر از او صادر شده باشد، لازم است وضو هم بگيرد، و اگر به نيّت اعم از غسل جنابت و غسلى كه مجزى از وضو است غسل كند وضو لازم نيست و اگر وقت باقى است نمازى را كه خوانده است نيز بايد اعاده نمايد.

مسأله ٣٩٥- كسى كه چند غسل بر او واجب است مى‌تواند به نيّت همه آنها يك غسل بجا آورد، و اظهر اين است كه اگر يكى معين از آنها را قصد كند از بقيه كفايت مى‌كند.

مسأله ٣٩٦- اگر بر جايى از بدن، آيه قرآن يا اسم خداوند متعال نوشته شده باشد، چنانچه بخواهد وضو يا غسل را ترتيبى بجا آورد، بنابر احتياط مستحب آب را طورى به بدن برساند كه دست او به نوشته نرسد.

مسأله ٣٩٧- كسى كه غسل جنابت كرده، نبايد براى نماز وضو بگيرد، بلكه با غسلهاى ديگر واجب غير از غسل استحاضه متوسطه و غسلهاى مستحب كه در مسأله (٦٥١) مى‌آيد، نيز مى‌تواند بدون وضو نماز بخواند اگر چه احتياط مستحب آن است كه قبل از غسل وضو هم بگيرد.