توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٦٢٠ - احكام ديه

«سوم» تمام بينى يا نرمه بينى كسى را ببرد.

«چهارم» زبان كسى را از بيخ ببرد و اگر مقدارى از آن را ببرد بايد به نسبت، ديه بدهد و بنابر احتياط واجب بايد مخارج حروفى را كه به جهت قطع زبان از بين رفته است ملاحظه نمايند و ديه تمام را نسبت به مخارج حروف تقسيم كنند و نسبت آن مقدار را با مقدارى كه در ملاحظه مساحت؛ يعنى نصف يا ثلث يا ربع و مانند اينها واجب مى‌شود ملاحظه نموده، هر كدام بيشتر است آن را بدهد.

«پنجم» تمام دندانهاى كسى را از بين ببرد و در صورتى كه بعضى از دندانها را از بين ببرد در صورتى كه صاحب دندان مرد باشد بايد براى هر دندانى پانصد درهم ديه بدهد و اگر زن باشد ديه آن تا به مقدارى كه به ثلث ديه برسد با ديه مرد مساوى است و در صورتى كه از ثلث بگذرد ديه دندانهاى او نصف دندانهاى مرد است.

«ششم» هر دو دست كسى را از بند جدا كند و اگر يك دست را از بند جدا كند، بايد نصف ديه كشتن مثل او را بدهد.

«هفتم» ده انگشت كسى را ببرد و ديه هر انگشت در مرد يك دهم ديه كشتن است و در زن تا ثلث ديه با مرد مساوى است و در بيشتر از ثلث، نصف ديه انگشتان مرد است.

«هشتم» هر دو پستان زنى را ببرد و اگر يكى از آنها را ببرد، بايد نصف ديه كشتن مثل او را بدهد.

«نهم» هر دو پاى كسى را تا مفصل يا همه ده انگشت پا را ببرد و ديه هر انگشت، يك دهم ديه كشتن مثل او است.