توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٩٠ - احكام وقف

مسأله ٢٦٨٩- وقف در صورتى صحيح است كه مال وقف را به تصرف كسى كه براى او وقف شده يا وكيل يا ولىّ او بدهند، ولى اگر چيزى را بر اولاد صغير خود وقف كند و به قصد اينكه آن چيز ملك آنان شود، از طرف آنان نگهدارى نمايد، وقف صحيح است.

مسأله ٢٦٩٠- ظاهر اين است كه در اوقاف از قبيل مدارس و مساجد و امثال اينها قبض معتبر نباشد و وقفيت به مجرد وقف نمودن محقق مى‌شود.

مسأله ٢٦٩١- وقف كننده بايد مكلف و عاقل و با قصد اختيار باشد و شرعاً بتواند در مال خود تصرف كند، بنابر اين سفيه (يعنى كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى‌كند) چون حق ندارد در مال خود تصرف نمايد اگر چيزى را وقف كند صحيح نيست.

مسأله ٢٦٩٢- اگر مالى را براى بچه‌اى كه در شكم مادر است و هنوز به دنيا نيامده وقف كند صحت آن، محل اشكال و لازم است رعايت احتياط نمايند، ولى اگر براى اشخاصى كه فعلًا موجودند و بعد از آنها براى كسانى كه بعداً به دنيا مى‌آيند وقف نمايد اگر چه در موقعى كه وقف محقق مى‌شود در شكم مادر هم نباشند؛ مثلًا چيزى را بر اولاد خود وقف كند كه بعد از آنان وقف نوه‌هاى او باشد و هر دسته‌اى بعد از دسته ديگر از وقف استفاده كنند صحيح است.

مسأله ٢٦٩٣- اگر چيزى را براى خودش وقف كند مثل آنكه دكانى را وقف كند كه عايدى آن را بعد از مرگ او خرج مقبره‌اش نمايند صحيح نيست، ولى اگر مثلًا مالى را بر فقرا وقف كند و خودش فقير شود، مى‌تواند از منافع وقف استفاده نمايد.