توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٨ - وضوى ارتماسى

مسأله ٢٦٤- اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد مى‌تواند از رطوبت ساير اعضاى وضو بگيرد و با آن مسح كند، و ممزوج شدن رطوبت ساير اعضاى وضو با رطوبت كف دست اشكالى ندارد.

مسأله ٢٦٥- مسح كردن از روى جوراب و كفش باطل است، ولى اگر بواسطه سرماى شديد يا ترس از دزد و درنده و مانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد احتياط واجب آن است كه مسح بر جوراب و كفش نموده و نيز تيمم نمايد، و اگر تقيه در بين باشد مسح بر جوراب و كفش كفايت مى‌كند.

مسأله ٢٦٦- اگر روى پا نجس باشد و نتواند براى مسح آن را آب بكشد، بايد تيمم نمايد.

وضوى ارتماسى‌

مسأله ٢٦٧- وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت و دستها را به قصد وضو در آب فرو برد، ولى مسح با ترى آن دست اشكال دارد، بنابر اين احتياطاً دست چپ را نبايد ارتماسى شست.

مسأله ٢٦٨- در وضوى ارتماسى هم بايد صورت و دستها از بالا به پايين شسته شود، پس اگر وقتى كه صورت و دستها را در آب فرو مى‌برد قصد وضو كند، بايد صورت را از طرف پيشانى و دستها را از طرف آرنج در آب فرو برد.

مسأله ٢٦٩- اگر وضوى بعضى از اعضاء را ارتماسى و بعضى را غير ارتماسى انجام دهد اشكال ندارد.