توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٥٧ - احكام غصب

مسأله ٢٥٦٦- اگر صاحب زمين راضى شود كه زراعت و درخت در زمين او بماند كسى كه آن را غصب كرده، لازم نيست درخت و زراعت را بكند، ولى بايد اجاره آن زمين را از وقتى كه غصب كرده تا وقتى كه صاحب زمين راضى شده است بدهد.

مسأله ٢٥٦٧- اگر چيزى را كه غصب كرده از بين برود، در صورتى كه مثل گاو و گوسفند باشد كه از جهت خصوصيات شخصى قيمت آن در نظر عقلا با قيمت فرد ديگرى فرق دارد، بايد قيمت آن را بدهد و چنانچه قيمت بازار آن فرق كرده باشد بايد قيمت وقتى را كه غصب كرده بدهد.

مسأله ٢٥٦٨- اگر چيزى را كه غصب كرده و از بين رفته مانند گندم و جو باشد كه قيمت افرادش از جهت خصوصيات شخصى با هم فرق ندارد، بايد مثل همان چيزى را كه غصب كرده بدهد، ولى چيزى را كه مى‌دهد بايد خصوصيات آن كه مورد رغبت مردم است؛ مانند چيزى باشد كه آن را غصب كرده و از بين رفته است؛ مثلًا اگر از قسم اعلاى برنج غصب كرده نمى‌تواند از قسم پست‌تر بدهد.

مسأله ٢٥٦٩- اگر چيزى را كه مثل گوسفند است غصب نمايد و از بين برود چنانچه قيمت بازار آن فرق نكرده باشد، ولى در مدتى كه پيش او بوده مثلًا چاق شده باشد، بايد قيمت وقتى را كه چاق بوده بدهد.

مسأله ٢٥٧٠- اگر چيزى را كه غصب كرده ديگرى از او غصب نمايد و از بين برود صاحب مال مى‌تواند عوض آن را از هر يك از آنان بگيرد يا از هر كدام از آنان مقدارى از عوض آن را مطالبه نمايد و چنانچه عوض مالى را از اولى بگيرد، اولى مى‌تواند آنچه را داده از دومى بگيرد، ولى اگر از دومى كه آن چيز