توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥٤ - وضو

وضو

مسأله ٢٤٢- در وضو واجب است صورت و دستها را بشويند و جلوى سر و روى پاها را مسح كنند.

مسأله ٢٤٣- درازاى صورت را بايد از بالاى پيشانى جايى كه موى سر بيرون مى‌آيد تا آخر چانه شست، و پهناى آن به مقدارى كه بين انگشت وسط و شست قرار مى‌گيرد بايد شسته شود، و اگر مختصرى از اين مقدار را نشويند وضو باطل است، و براى آنكه يقين كند اين مقدار كاملًا شسته شده بايد كمى اطراف آن را هم بشويد.

مسأله ٢٤٤- اگر صورت يا دست كسى كوچكتر يا بزرگتر از متعارف مردم باشد، بايد ملاحظه كند كه مردمان متعارف تا كجاى صورت خود را مى‌شويند، او هم تا همانجا را بشويد و نيز اگر در پيشانى او مو روييده يا جلوى سرش مو ندارد بايد به اندازه معمول پيشانى را بشويد.

مسأله ٢٤٥- اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها و گوشه‌هاى چشم و لب او هست كه نمى‌گذارد آب به آنها برسد، چنانچه احتمال او در نظر مردم به جا باشد و وسواس يا غير متعارف نباشد بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست برطرف نمايد و اگر آن چرك به گونه‌اى باشد كه جزء بشره محسوب شود كندن آن لازم نيست.

مسأله ٢٤٦- اگر پوست صورت از لاى مو پيدا باشد بايد آب را به پوست برساند، و اگر پيدا نباشد شستن مو كافى است، و رساندن آب به زير آن لازم نيست.