توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٥١٦ - دستور خواندن عقد

مسأله ٢٣٧٥- اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلًا ده روز او را به عقد مردى در آورد و ابتداى ده روز را معين نكند، آن وكيل مى‌تواند هر وقت كه بخواهد او را ده روز به عقد آن مرد در آورد، ولى اگر معلوم باشد كه زن روز يا ساعت معينى را قصد كرده، بايد صيغه را مطابق قصد او بخواند.

مسأله ٢٣٧٦- يك نفر مى‌تواند براى خواندن صيغه عقد دائم يا غير دائم از طرف دو نفر وكيل شود و نيز انسان مى‌تواند از طرف زن وكيل شود و او را براى خود به طور دائم يا غير دائم عقد كند ولى احتياط مستحب آن است كه عقد را دو نفر بخوانند.

دستور خواندن عقد

مسأله ٢٣٧٧- اگر صيغه عقد دائم را خود زن و مرد بخوانند و اول زن بگويد «زَوّجتُك نَفسِي عَلَى الصِداقِ المَعلوم» يعنى خود را زن تو نمودم به مهرى كه معين شده، پس از آن بدون فاصله مرد بگويد: «قَبِلتُ التّزوِيج» يعنى قبول كردم ازدواج را عقد صحيح است و اگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغه عقد را بخواند، چنانچه مثلًا اسم مرد «احمد» و اسم زن «فاطمه» باشد و وكيل زن بگويد: «زَوّجتُ مُوكّلَكَ احمَد مُوَكِلِتي فاطِمة عَلَى الصداقِ المَعلوم» سپس بدون فاصله وكيل مرد بگويد: «قَبِلتُ التّزوِيجَ لِمُوكّلِي احمَد عَلَى الصِّداق المَعلوم» صحيح مى‌باشد و بنابر احتياط واجب بايد لفظى كه مرد مى‌گويد با لفظى را كه زن مى‌گويد مطابق باشد؛ مثلًا اگر زن‌ «زَوَّجتُ» مى‌گويد مرد هم‌ «قَبِلتُ التّزوِيجَ» بگويد. مسأله ٢٣٧٨- اگر خود زن و مرد بخواهند صيغه عقد غير دائم را بخوانند بعد از آنكه مدت و مهر را معين كردند، چنانچه زن بگويد: «زَوّجتُك نَفسِي فِي‌